عباس کیارستمی اول تیرماه 1319 در تهران دیده به جهان گشود ( البته بدون عینک دودی).  پس از پایان دبیرستان در دانشکده هنرهای زیبا پذیرفته شد و از این دانشکده در رشته نقاشی فارغ التحصیل شد. کارهای هنری خود را نخست با نقاشی و عکاسی آغاز کرد و سپس با ساختن فیلم های تبلیغاتی با تکنیک های فیلمسازی آشنا شد.  نخستین حضور حرفه ای  کیارستمی  در سینمای ایران ساختن تیتراژ فیلم قیصر بود که در زمان خود مورد توجه قرار گرفت . کیارستمی از سال 1349 به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفت و در آنجا با ساختن فیلم کوتاه  « نان و کوچه » موفقیت زیادی به دست آورد.

« زنگ تفریح » ، « مسافر» ، « تجربه» ، « لباس برای عروسی» ، « قضیه شکل اول، قضیه شکل دوم» ، « همسرایان» ، « بهداشت دهان » و « اولی ها»  از جمله فیلم هایی بودند که کیارستمی برای کانون ساخت.  از این میان فیلم های « مسافر » و « اولی ها» آوازه بیشتری پیدا کردند.  نخستین فیلم بلند کیارستمی « گزارش»  بود که آن را با سرمایه صنایع گسترش فیلم های سینمایی وابسته به فرهنگ وهنر سابق ساخت. این فیلم نخستین بار در جشنواره جهانی تهران به نمایش درآمد و تا حدودی مورد توجه قــــرار گرفت چنان چه در نمایش عمومی اغلب منتقدان « گزارش » را ستایش کردند.

اما موفقیت واقعی و همه جانبه کیارستمی پس از انقلاب و با فیلم « خانه دوست کجاست؟» آغاز شد.  فیلم در چهل و دومین جشنواره لوکارنو سوئیس 1989 کشف شد و این شروع کشف کیارستمی در جشنواره های جهانی بود.

کیارستمی پس از دریافـــت یوزپلنگ  برنز به خاطر« خانه دوست کجـــاست؟» به سراغ « مشق شب» و « کلوزآپ» رفت.

در سال 1371 کیارستمی فیلم « زندگی و دیگر هیچ»  را درباره زلزله رودبار می سازد؛ او به زلزله از زاویه ای تازه نگاه می کند و در ورای مرگ به ستایش زندگی می نشیند. فیلم در چهــــل و پنجمین جشـنواره فیلم کن (1992) برنده جایزه ویژه روبرتو روسلینی شد. « زیر درختان زیتون»  به شکلی ادامه « زندگی و دیگر هیچ» به شمار می آید و به وقایع پشت صحنه آن فیلم اختصاص دارد. فیلم در بخش مسابقه جشنواره کن مورد توجه قرار گرفت .

«طعم گیلاس » (1375) مهمترین جایزه تاریخ سینمای ایران ؛ یعنی، نخل طلای جشنواره کن را برده است. ابتدا برای شرکت فیلم در جشنواره کن اجازه صادر نمی شد. که بعدها با تلاش هایی که صورت گرفت این امر محقق شد. انعکاس برنده شدن فیلم در سراسر جهان بسیار زیاد بود.

« باد ما را خواهد برد» فیلم عجیبی است. هشت دقیقه از آغاز فیلم می گذرد که ما تازه شخصیت اصـلـی فیلم را می بینیم تا پایان فیلم چهره بقیه همراهــــان  شخصیت اصلی را نمی توانیم ببینیم. فیلم در جشنواره ونیز 1999 جایزه ویژه هیأت داوران را برد.

در فیلم «ABC  آفریقا » کیارستمی به کودکــان مبـــتلا به ایدز آفریقایی  می پردازد و اینکه آنان شاد هستند و نور امید همواره در دلشان روشن است.  فیلم چندان مورد توجه منتقدان قرار نگرفت.

فیلم« ده » فیلم خوبی است که با دوربین دیجیتال و تنها با دو زاویه فیلمبرداری شده است و کل فیلم در داخل یک ماشین می گذرد.